#πρώτος χρόνος στο σχολείο

…….και είμαστε ακόμα ζωντανοί !

Πριν μια βδομάδα, είχαμε τη γιορτή του σχολείου της #myE! Ήμουν τόσο χαρούμενη για την σχολική γιορτή της, την περίμενα πως και πως!  Σίγουρα, πάντως, η #myE τόσο χαρούμενη, δεν ήταν…. Αν και η καλή μου, τις τελευταίες μέρες πριν την γιορτή είχε μια αναστάτωση που δεν μπορούσε να διαχειριστεί…

Σαν χθες θυμάμαι το άγχος μου για την πρώτη μέρα της στο σχολείο. Από την άλλη, αυτή ήταν πολύ χαρούμενη που θα πήγαινε. Το ήξεραν όλοι , τα κορίτσια στο supermarket, η Δώρα στον φούρνο της γειτονιάς…ΟΛΟΙ. Σίγουρα δεν ήξερε τι την περίμενε στο σχολείο, αλλά ότι και να ήταν αυτό το περίμενε με μεγάλη χαρά γιατί οπως έλεγε και η ίδια “Μεγάλωσα, θα πάω σχολείο….”.
Εννοείται ότι εγώ είχα κάνει 1.000.000 σενάρια στο μυαλό μου για την προσαρμογή της, αν και μέσα μου ΒΑΘΙΑ, ήξερα ότι θα τα κατάφερνε! Και έτσι έγινε …..Και όλα κύλισαν ομαλά…Προσαρμόστηκε, έκανε φίλες, έμαθε τραγούδια, έφτιαξε κατασκευές, όπως ακριβώς τα περίμενε! Κάθε μέρα, βέβαια, δεν ήταν ίδια στο σχολείο, άλλες μέρες μας έλεγε όλα τα δρώμενα, άλλες πάλι όχι, δεν ανέφερε ούτε λέξη ! Άλλες μέρες ήθελε να πάει, άλλες πάλι όχι! Και η χρονιά πέρασε, με τα καλά και τα κακά της, και φτάσαμε στο τέλος της και στην σχολική γιορτή!

Πόσο πιο χαρούμενη και ευτυχισμένη θα μπορούσα να είμαι, βλέποντας την #myE τόσο χαρούμενη και τόσο άνετη ανάμεσα στους φίλους της? Πραγματικά έτριβα τα μάτια μου! Θα μου πεις τώρα το κατάλαβες , μετά από τόσους μήνες??? Θα σου πω ναι! Δυστυχώς! Καθότι εργαζόμενη μητέρα, έχασα πολλά από την καθημερινότητα της σχολικής χρονιάς. Δεν την πήγα ποτέ το πρωί στο σχολείο, γιατί ήδη ήμουν δουλειά, δεν την πήρα ποτέ στο σχόλασμα γιατί πάλι ήμουν στη δουλειά…. Και να σου πω κάτι?? Δεν θέλω να σου πω ότι έχω μετανιώσει για αυτό! Γιατί είναι part of the game και στη ζωή κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις με τις επιλογές σου. Απλά καμιά φόρα αυτές οι επιλογές, σε ότι έχουν να κάνουν με την #myE, καταλήγουν σε τύψεις! Προσπαθώ να τρώω τρώω ελαφριά και να κοιμάμαι, γιατί αλλιώς δεν βγαίνει φιλενάδα! Τα έχουμε ξαναπεί, αυτές οι τύψεις, θα με συντροφεύουν για χρόνια , όποτε μαθαίνεις να ζεις με αυτές και να τις περιορίζεις!

Για να είμαι και απολύτως σωστή, δεν μπορώ να προσπεράσω τις δασκάλες και την τόσο καλή δουλειά που έκαναν, ώστε η #myE να αγαπήσει το σχολείο! Ήμασταν τυχεροί που ήταν τόσο καλές, η κα Αννίτα και η κα Νικολέτα, και βοήθησαν τόσο πολύ όλα τα παιδιά να προσαρμοστούν και να εξελιχθούν….. <3. Ηρωίδες! ‘Οτι και να πούμε για τις δασκάλες, είναι λίγο! Πως καταφέρνουν να πειθαρχήσουν τόσα παιδάκια μαζί, ενώ εμείς με δυσκολία και πολλές φορές χωρίς επιτυχία δεν μπορούμε να βάλουμε όρια ούτε στο ένα?? Επίσης τους οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτές τις πρωινές ώρες ηρεμίας….. Εγώ , εντάξει, είμαι και εργαζόμενη μητέρα , αλλά για όλες τις non-working moms, που κάπου εκεί μετά τα 2,5έτη του παιδιού , βρήκαν πάλι τον εαυτό τους (χαχαχαχ)!!!!!!

Δεν έβγαλα πολλές φωτογραφίς, γιατί …..ξεχάστηκα (πρωτότυπο θα μου πεις)! Θα σου δείξω όμως τις λίγες και αγαπημένες μου !

 

Σας αγαπώ πολύ και σας ευχαριστώ!!!!
#loveyouρε

Ανακαλύπτοντας τους μήνες
Προσπαθώντας να μαζεψει οσα πιο πολλά μπαλάκια μπορεί…
Φτιάχνοντας μπαλες με φακές

 

 

 

 

 

 

 

 

Νομίζοντας ότι είμαστε σε παραλία……
Φορώντας το βραβείο

 

 

 

 

 

You may also like

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *