Θλίψη, Περηφάνια, Οργή….

…..

Το ξέρω δεν έχετε συνηθίσει να διαβάζετε τέτοια κείμενα από μένα, αλλά οι τελευταίες μέρες είναι δύσκολες για όλους !

Η σκέψη μου σε αυτούς που «έφυγαν», σε αυτούς που άφησαν πίσω και σε αυτούς ζουν ώρες αγωνίας ψάχνωντας τους δικούς τους!

Θα μπορούσαμε να ήμασταν όλοι στη θέση τους! Να είχαμε πάει για μπάνιο στην περιοχή ή για καφέ σε κάποιον φίλο εκεί …….

Πιστεύω ότι όλο αυτό που βλέπουμε στις τηλεοράσεις, ακούμε στα ραδιόφωνα, διαβάζουμε στο διαδίκτυο δεν μπορεί να αποτυπώσει αυτό που έζησαν εκείνες τις ώρες ! Ποσό πιο φρικτό από το καίγεσαι ζωντανός ή να πνίγεσαι από τους καπνούς ! Να τα διαβάσεις όλα τα άρθρα, να ακούσεις όλους αυτούς που έχουν να σου διηγηθούν εκείνα τα φονικά λεπτά. Και ξέρεις γιατί???

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ! Να μην αφήσουμε τον καιρό να σβήσει από την μνήμη μας όλη αυτή την αθλιότητα που βλέπουμε ! Και να απαιτήσουμε να αποδοθούν ευθύνες. Σίγουρα δεν είναι η κατάλληλη ώρα!
Ένα πράγμα είχα ακούσει πριν πολύ καιρό, σε κάποιο ραδιόφωνο και είναι μεγάλη αλήθεια : «η ψήφος σου κρίνει τη ζωή σου και των γύρω σου»… Σίγουρα διαβάζοντας το, θα σκεφτείς ότι μάλλον τρελάθηκε η Ρόζα και έπρεπε να φτάσει στα 35 της για να το καταλάβει… Κάτσε όμως και σκέψου την ψήφο σου όλα αυτά τα χρόνια και τα κριτήρια σου και έλα να το συζητήσουμε! Πόσα λάθη έχουμε κάνει όλοι μας και φτάσαμε σε αυτό το σημείο το 2018, να συζητάμε ότι οικισμοί μέσα στο δάσος δεν έχουν καμία παιδεία για μέτρα προστασίας από τη φωτιά, αντιπυρικές ζώνες κτλ

♦ Περήφανη πολύ γιατί για άλλη μια φορά δείξαμε το μεγαλείο της ψυχής μας, προσφέροντας βοήθεια όπως ο καθένας μπορούσε, άλλος με τρόφιμα,ρούχα, κτλ και άλλος με εθελοντική εργασία νυχθημερόν.

♦ Περήφανη για όλα τα σώματα ασφαλείας που πάλευαν με τα θηρία, μέχρι τελικής πτώσης!

♦Θλίψη για αυτούς που έχασαν την ζωή τους με τέτοιο φρικτό τρόπο.

♦Θλίψη για αυτούς που έμειναν πίσω ψάχνοντας δικούς τους.

♦Οργή για όλους αυτούς που φταίνε…

Και δυστυχώς φταίνε πολλοί… Και μέσα στους πολλούς και εμείς!

Ένα πράγμα θα σε παρακαλέσω… ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ότι έγινε αυτές τις μέρες. Για το παιδί που κάηκε, για την μάνα που το ψάχνει, για τον σκύλο που έμεινε πιστά δεμένος να περιμένει το αφεντικό του που δεν ήρθε ποτέ, για τον ηλικιωμένο που δεν άντεξε από τους καπνούς…..

Εάν δείχναμε όλο αυτό το μεγαλείο ψυχής και στην καθημερινότητά μας , σίγουρα θα ήταν καλύτερα τα πράγματα… Και θα μας ένοιαζε αν «καιγόταν το σπίτι του διπλανού», γιατί κάποια στιγμή θα καιγόταν και το δικό μας……

#ActForGreece #ΗΣκέψηΜαςΕίναιΕκεί

You may also like

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *